»

Kisah Cinta Pertama - Part 4 (Final)




Hari jadi awak tak lama lagi nak menjelang.Saya buntu nak cari hadiah ape untuk awak.Dekat seminggu saya tak tidur malam sebab nak cari hadiah untuk awak.Last2 say beli Jam Tangan untuk awak.

Saya: Nah,Hadiah hari jadi awak.
Awak: Ape ni?
Saya: Buka lah.Ni warranty card dia,awak simpan lah.

Sejak hari tuu awak hari-hari pakai jam yang saya bagi tuu.Sejuk hati saya memandang.saya harap dengan hadiah Jam Tangan saya bagi kat awak tuu,awak takkan lupakan saya setiap detik pun selagi jam tuu mampu berdetik J

Hari yang dilalui sungguh pantas.Saya tak lama lagi nak daftarkan dri kat IPT dan awak pulak nak interview keja.Sehari sebelum saya nak ke IPT,saya jumpa awak dulu.Awak macam biasa bawa saya kat tempat kita first date dulu J Kita bercerita dari petang sampai ke malam.Kushyuk sangat bercerita sampai lupa yang saya pada malam yang sama,saya nak gerak ke IPT.

Saya: Awak,betul ke taknak ikut ayah saya hantar saya kat IPT?
Awak: Xpe lah.Lagipun saya segan dengan ayah awak.
Saya: Tapi ayah saya drive sorang2 jee.Jauh kot dari sni ke IPT saya tuu.
Awak: Takpe lah awak.Awak pergi jee lah.Hati-hati ok?

Lepas jee saya balik jumpa awak,saya terus siap2 untuk perjalanan yang jauh.Jarak Penang ke Selangor bukan dekat,makan 5-6 jam jugak kekadang tuu.Sepanjang perjalanan,jasad dan hati saya bagaikan separate each other.Saya tak pernah rasa macam ni sebelum ni.Awak lah orang pertama yang pernah buat saya rasa macam ni.

Saya dah sampai dengan selamat nya kat IPT ni.IPT ni dimana saya nak kejar cita-cita saya.Saya nak tunaikan impian ayah saya.Itu jee yang penting. Dalam hidup saya,tiada apa dapat membahagiakan ibubapa saya selain kejayaan saya ni.Awak,terima kasih sebab selalu bagi semangat kat saya walaupun sekarang jauh di mata.

Saya semakin busy dengan aktiviti kat IPT saya dan awak pulak busy dengan keja awak.Saya sekarang tengah dalam minggu orentasi selama seminggu,kalau nak msg awak pun kena sorok2 sebab takut fecilitator tegur nanti.

Saya: Sorry lah jarang contact.Saya busy sikit dengan minggu orentasi ni.
Awak: Takpe, IPT awak macam mana? Best tak?
Saya: Best sgt! Tempat dia besar sangat!
Awak: Bagus lah awak suka.Tapi jangan sampai lupe saya pulak taw J
Saya: Saya takkan lupakan awak lah. Oklah,saya nak masuk dewan ni.Bye.

Kita makin lama makin busy dengan kehidupan ni sampai kadang-kadang tuu 2-3 hari tak msg.Awak sibuk dengan kerja awak dan saya pulak sibuk dengan kelas saya.Masing-masing ade komitmen masing-masing dan sampai satu hari tuu saya terdetik something kat hati ni.

Kita makin lama bagaikan makin berenggang.Saya tahu awak sayangkan saya tapi untuk percayakan awak macam dulu tuu macam susah jee.Kadang-kadang tuu saya msg awak,awak x balas.Saya call awak tak angkat.Saya rasa lain sangat tentang hubungan kita.Sampai satu hari tu saya hantar IM kat facebook awak.



Then,awak terus call saya tanya sebab apa.Saya pun terangkan lah apa yang saya rasa.

Saya: Saya rase lain lah dengan hubungan kita ni.Makin lama makin berenggang.Macam dah tak rapat macam dulu.Saya rase memang lain sangat.
Awak: Kan masing-masing busy,awak pun penah cakap yang tak nak msg sangat dah kan?
Saya: Memang lah saya pernah cakap macam tuu.Tapi saya tak pun ckap tak msg lansung sampai 2-3 hari.
Awak: Awak tak percayakn saya ke ape? Awak curiga dengan saya ke?

Saya jadi kelu lidah nak jawab soklan awak tuu.Saya tahu kisah cinta lama awak  tuu dan saya tak sama tapi kisah cinta lama awak tuu kadang-kadang jadi  mimpi ngeri kat saya.Dan sejak kita gaduh hari tu,mmg kepercayaan saya kat awak dah berkurangan.Walaupun hati saya disuruh tenang sebagaimanapun,tapi saya tetap tak boleh.Mungkin ini ujian dalam hubungan kita.

Curiga saya terhadap awak sememang sgt kuat dari hari ke hari.Kita seakan jauh each other.Tapi rasa sayang saya kat awak tak pernah sikit pun berkurangan.Ye,mungkin disebabkan awak cinta pertama saya kott.Saya pun mula stalk sikit pasal masa silam awak.Saya jumpe dgn kawan lama awak dan saya tanya suma pasal awak kat dia.Dia cerita kat saya semuanya.Luruh hati saya bila dengar tuu semua.Lalu,saya pun ambil keputusan untuk putuskan hubungan kita ni.

Macam selalu,awak tak jawab phone call saya and awak tak balas msg saya at all.Dan tuu dah buat saya makin tawar hati dgn awak.Satu hari tuu saya dah tak tahan dgn ape yang awak dah buat,saya pun call awak dengan public phone.Nasib baik awak angkat.

Saya: Awak.Kita putus nyeh.Saya dah tahu semuanya pasal awak and sekarang ni kita putus ok?

Saya cakap macam tuu then terus letak.Saya kalau boleh xnak dengar ape2 pun reaction awak.Saya xnak dengar pujuk rayu awak lagi.Saya betul2 dah jadi tawar hati kat awak selepas saya dapat tahu awak tipu saya.Awak tipu saya yang awak dulu single,sedangkan awak dah ade kekasih lain.Awak tipu saya yang awak xde teman wanita dulu.Awak dah tipu perasaan saya dan tuuu buat saya tak boleh terima.

Awak tahu tak berapa lama saya menangis sebab ni? Awak tahu tak yang saya menderita sangat? Awak tahu tak betapa sakitnya hati saya disebabkan apa yang awak dah buat? Awak tahu tak berapa lama saya kena pulihkan hati saya ni? Awak tahu tak berapa banyak pelajaran yang saya dah tinggal hanya disebabkan ni? Yee,memang awak tak tahu sebab awak dah ada orang lain.Sebab kat hati awak tuu bukan saya,kat hati awak tu ade wanita lain.

Keesokkan harinya saya dapat satu msg dari awak.

Awak: Saya minta maaf atas ape yang dah berlaku.Tolong maafkan saya.

Awak ingat saya senang2 jee ke nak maafkan awak? Less then 1 month dah anniversary kita yang setahun tapi kenapa awak buat hal? Apa yang saya dah buat kat awak sampai awak buat kat saya macam ni? Memang saya takkan maafkan awak!

Minggu yang sama jugak saya pergi jumpa awak.Saya jumpa awak then bagi balik ape yang awak dah bagi kat saya and a card.Saya nak berdepan dgn awak pun dah tak sanggup lagi.Saya hanya baling beg yang ade baju hijau tuu dan card kat awak.Awak diam jee time tuu bagaikan mmg nampak macam awak yg salah.Awak just amik card tuu jee then bg balik baju tuu kat kawan saya.Saya terus pergi dari situ then nangis.Saya menangis lagi.Minggu tuu jee,saya dah menghabiskan masa saya dengan airmata jee.Seksanya hati saya ni hanya tuhan jee yang tahu.

Dalam card tuu saya tulis,

Awak,terima kasih sebab dah ajar saya macam mana nak sayang orang lain.Terima kasih sangat-sangat.
Awak sayang lah teman wanita awak tu betul-betul dan kalau boleh jangan sakitkan hati dia lagi.
                                                                                                                                                                                -Saya-

Its just a short msg that I can give to you.It’s the only thing that I could say that time.And again,time saya nak balik rumah,saya terus menangis lagi.Menangis menangis dan menangis.Tuu jee yang boleh mengubat hati saya time tuu.

Saya melalui hari saya dengan perit sangat.Semua memori kita yang dulu-dulu semua dah takde.Gambar awak dan saya,kawan saya dah delete,diari kisah saya dan awak saya dah buang,baju hijau yang awak bagi tuu saya dah bagi kat orang.Semuanya dah takde dah.Saya dah hilangkan benda2 tuu semua dari saya.
Sayang saya kat awak tak pernah pun kurang.Awak selalu ada kat hati saya ni.Tempat awak kat hati ni tak pernah pun berganjak sikit pun.Saya cuba lupakan awak meskipun sakit sangat.Kenangan bersama dengan awak sememangnya langsung tak pernah saya lupa.

Tak sampai sebulan lepas kita berpisah,saya tengok awak dah buat ”in relationship” status  kat dalam facebook dengan perempuan lain.Sekali saya nangis.Airmata ni berderai-derai turun bagaikan hujan lebat menimpa tanah.Memang betul yang awak ada teman wanita lain semasa kita bersama dulu.Saya tak sanggup semua gambar awak dengan dia then saya pun block awak dari fb.Saya buang segala connection antara awak dan saya.Saya dah taknak tahu pape lagi dah pasal awak meskipun sayang kat hati ni still ade.

Alhamdulillah,saya dapat lalui hari-hari saya dengan gembira dengan kawan-kawan sekolej.Saya menyibukkan diri dengan aktiviti2 yang ada semata-mata taknak teringat-ingatkan kat awak.Awak pun dah tak contact saya since last time kita jumpa.Saya pun tak contact awak walaupun kekadang tuu ade lah jugak teringin nak tanya kabar,tapi saya mempersetankan jee tuu semua.Malas nak fikir benda-benda yang tak datang faedah ni dah.

Awak,Awak dah ajar saya macam mana nak menyayangi orang lain dan pada masa yang sama awak pun dah ajar saya macam mna nak membenci orang.Awak orang pertama yang pernah saya benci dan saya takkan maafkan awak sampai bila-bila.Yee,benci saya kat awak memang menebal sangat2.

Awak juga dah buat saya taknak bercinta lagi.Saya bagaikan dah serik nak bercinta walaupun baru pertama kali mengharungi nya.Saya taknak hati saya disakiti lagi.Saya taknak menderita macam dulu lagi.Saya serik sangat-sangat.Saya dah penat nak menangis hanya disebabkan cinta.

3 Bulan mmg tempoh yang lama.Saya baru dapat ubati hati saya nii selama 3 bulan.Saya menderita hampir 3 bulan hanya disebabkan lelaki playboy macam awak.Saya rasa saya dah macam perempuan bodoh sebab kenal lelaki macam awak.Dan tempoh yang sama jugak saya jarang balik ke rumah halaman sebab saya taknak terserempak dgn awak.Saya taknak hati saya ni menderita lagi sebab awak.Awak,saya dah penat sangat menangis2 nii.

Saya ambil masa nak dekat setahun semata-mata nak maafkan perbuatan bodoh awak yang awak dah buat kat saya tu.Awak betul-betul dah treat me like a foolish little cute girl for those F**cking days.
Tapi..banyak mana saya benci kat awak,atau byk manea saya dah caci + maki kat awak, hati saya ni tetap untuk awak lagi.Macam saya dah cakap dulu,hati saya ni susah nak sayang orang lain dan bila saya dah sayang inilah padah yang saya dapat.Yaa! I’m was “gotcha” by you.

Hubungan kita jadi tersangat renggang dalam tempoh setahun tuu.Awak wish raya kat saya pun balas ala-ala kadar jee.

Awak:Selamat Hari Raya! Maaf Zahir dan Batin
Saya: Selamat Hari Raya jugak.

Dalam msg saya,saya tak sambut pun maaf awak tuuu kan? Haa..memang time tuu saya tak maafkan awak lagi tapi masa yang berlalu dah buat saya sedar.Sedangkan nabi mampu maafkan umatnya ini sedangkan kita yang manusia.

Saya,kehidupan saya rasanya lebih ceria walaupun kekadang tuuu ada jugak slot kesepian dalam hati ini.Argh! persetankan tuu semua,bagi saya tuu dah tak penting dah.Saya tak mati pun kalau takde kekasih hati.Asalkan rakan-rakan saya akan selalu menemani saya J

Kepada awak,please read this! Terima kasih atas pemberian cinta short-term awak tuu.I’m really apprieciate it J And please be a good husband to your wife and a good father to your child in future.I’m as a girl yang telah disakitkan hati ni akan selalu ingatkan awak sebenarnya dan ketahuilah seperkara yang cinta saya terhadap awak takkan pernah kurang.

-The End-

Tips Memandu Selamat Di Lebuh Raya (Kembara Plus edisi November 2011)

 Assalamualaikum dah salam ramadhan..

Menjelang hari raya nii, semua dah tergopoh-gapah fikir pasal balik kampung.Termasuklah Fad jugak J .
Haa..mesti korang ka tluar sane majoritynya balik dengan kenderaan sendiri kan?! Padan Muka diucapkan sebab semestinya highway yang korang lalui akan sesak teruk.<Fad dah macam sumpah -seranah pulak.Jahat giler.>

Balik kampung balik jugak tapi aspek keselamatan jangan lah diabaikan.Selalunya perempuan ni takdelah arif mane pong tentang kenderaan tapi korang kena jugak menitik naktah beratkan tentang kenderaan korang untuk pulang ke kampung tuu.Macam-macam boleh jadi kat highway nanti so,tak salah kan kalau nak sediakan payung before hujan and guruh then hujan lebat berserta ribut <melalut sudah :)

Ok! Antara tips-tips yang boleh membantu perjalanan korang di menjelang Syawal nanti ialah:

1.Sebelum Memulakan Perjalanan

  • ·         Rancang perjalanan anda
  • ·         Dapatkan rehat yang secukupnya
  • ·         Elakkan mengambil minuman atau ubatan yang boleh mendatangkan eksan mabuk atau mengantuk
  • ·         Hindarkan perasaan negative seperti marah, kecewa dan teragakk-agak sebelum memandu
  • ·         Periksa kenderaan sebelum memulakan perjalan jauh
  • ·         Simpan alat bantuan kecemasan di dalam kenderaan
  • ·         Pastikan tayar gentian mempunyai angin yang mencukupi
  • ·         Servis kenderaan anda tepat pada masanya

2.Memulakan Perjalanan

  • ·         Bertolak awal untuk perjalanan yang jauh
  • ·         Pakai tali pinggang keledar

3.Menghampiri Plaza Tol


  • ·         Perlahankan kenderaan anda
  • ·         Pandu ke lorong yang sesuai
  • ·         Jangan memotong barisan
  • ·         Jangan masuk lorong elektronik jika anda bukan pelanggan kad PLUSMiles. Touch ‘n  Go atau SmartTAG

4.Memasuki Lebuh Raya


  • ·         Pastikan kenderaan anda tidak terus ke lorong memotong apabila memasuki laluan utama dari jalan susur keluar

5.Memandu di Lebuh Raya



  • ·         Jangan memandu secara berbahaya
  • ·         Pandu di lorong sebelah kiri sekiranya tidak memotong
  • ·         Bersopan ketika memandu


nii contoh yang tidak sopan :P

  • ·         Pandu mengikut had laju yang telah ditetapkan
  • ·         Beri sepenuh tumpuan ketika memandu

Tapi jangan lah tumpuan tuu ke tahap full tank sgt.Kang ade gegurl tahan korang kat tepi jalan pun korang tak nampak.Tolong-Menolong amalan rakyat Malaysia :)


  • ·         Pastikan kenderaan anda berada pada jarak yang selamat dari kenderaan di hadapan
  • ·         Jangan makan, minum atau menggunakan teletfon bimbit ketika memandu
  • ·         Jangan membuat pusingan-U di lebuh raya
  • ·         Jangan berhenti di lorong kecemasan
  • ·         Elakkan perbualan yang boleh mengganggu konsentrasi amda ketika memandu
  • ·         Jangan memandu lebih daripada 2 jam tanpa henti.

6.Memandu Ketika Hujan

  • ·         Kurangkan kelajuan kenderaan untuk mengurangkan kesan ‘hydroplane’
  • ·         Beri tumpuan yang lebih
  • ·         Pastikan kenderaan bergerak pada kelajuan tidak melebihi 80km/j
  • ·         Nyalakan lampu utama kenderaan,bukan lampu isyarat kecemasan
  • ·         Pastikan kenderaan anda berada 100 meter atau 4 saat dari kenderaan hadapan
  • ·         Jangan berhenti di lorong kecemasan

7.Kemalangan di Lebuh Raya

  • ·         Alihkan kenderaan anda supaya ia tidak mengganggu perjalanan lalulintas kecuali kemalangan yang teruk atau kemalangan yang menyebabkan kematian
  • ·         Beri bantuan segera kepada mangsa kemalangan
  • ·         Letakkan penanda seperti kain merah atau kon untuk memberi amaran kepada pemandu lain
  • ·         Minta bantuan polis, bomba atau pasukan bantuan kecemasan yang lain

8.Keluar dari Lebuh raya

  • ·         Pandu di lorong paling kiri
  • ·         Nyalakan lampu isyarat sebelum memasuki persimpangan yang dikehendaki
  • ·         Awasi sebarang kenderaan yang mungkin memasuki persimpangan tersebut secara tiba-tiba
  • ·         Jangan menukar lorong pada saat-saat akhir
  • ·         Bersabar ketika beratur

Sekian saja lah tips-tips yang Fad boleh kongsi bersama.

Sekian,dari Fadlina Nasir yang di"copy" dari Majalan Kembara Plus edisi 2011.
<hamek hang! majalah dan berkurun punya Fad amek lalalala..>







We in the Japanese World 0.0"


Assalamualaikum dan a very goody-goody day and kon'nichiwa :)

Entri kali ini ditujukan khas untuk kakak seniorita Fad : Hafizah Husin yang teringin beno nengok kami berpakai kimono ni.Tapi! Fad takdelah nak buat entri kosong semata-mata..Fad nak selitkan jugaklah beberapa info  dan sejarah tentang baju kimono ni yang boleh kita kongsi same-same :) 

Kimono tuu (着 物) <Fad pun x tahu acano nk pronounce adalah pakaian tradisional Jepun yang dipakai oleh lelaki, wanita dan kanak-kanak. Dengan perkataan "kimono", yang secara generalnye means "perkara yang memakai" (ki "haus" dan mono "benda").



Kimono nii dibalut-balut dan dililit-lilit di seluruh badan, dan dijamin oleh ikat pinggang yang dipanggil Obi, yang terikat di belakang bnda alah tuu lebih kurang macam bengkung lah orang melayu panggil.



Kimono umumnya dipakai dengan kasut tradisional (terutamanya zōri atau Geta) dan berpecah-toe sarung kaki (tabi). 


Lani kat japan, kimono sering dipakai oleh wanita, dan majlis-majlis khas. Dalam tradisi dorang, wanita yang belum berkahwin atau lebih dikenali bujang memakai gaya kimono yang dipanggil furisode but not tuxedo ok! And lelaki pulak memakai kimono time di majlis perkahwinan, upacara teh, dan lain-lain majlis yang sangat istimewa atau other formal event.


Pada zaman purbakala di tahun 794-1185 sebelum masihi , Baju ala-ala jubah yang di panggil kimono berwarna menjadi popular dengan wanita Jepun.Orang-orang mahkamah diraja kadang-kadang memakai sehingga 16 lapisan kimono tebal nya <kalau pakai kat malaysia sumpah! sauna korang! >. Tapi Fad pakai kimono tuu takde lah sampai 16 lapisan tebalnya =.=". 

Then pada tahun 1615 lepas tuu, tentera pemimpin Tokugawa bergerak modal Jepun dari Kyoto, di mana maharaja tinggal ke Edo, Tokyo hari hadir. Confucianisme telah diterima pakai dan hierarki menjadi prinsip panduan di mana rakyatnya telah mendapat tempat berdasarkan kelas mereka. Dalam tempoh Edo, orang mula untuk menentukan status mereka dengan pakaian kimono mereka. Pada masa ini pencapaian seni terbesar telah dibuat dengan kimono.






Selepas 1853, Tentera Laut Amerika Syarikat belayar ke Tokyo dan permulaan industri komersil Jepun telah dibuka kepada dunia Barat. Walaupun orang Jepun terus memakai kimono untuk seratus tahun lagi, permulaan akhir amalan ini adalah berhampiran.

Dalam tempoh Meiji daripada 1868-1912, wanita mula bekerja di luar rumah mereka dan pakaian yang berbeza diperlukan untuk menampung kerja mereka. Orang-orang Jepun membangunkan teknik untuk bersaing dengan kain tenunan mesin boleh didapati dari Barat. Kain dari bahagian-bahagian lain di dunia telah dibeli untuk membuat kimono dan pakaian. Dalam tempoh yang Taisho 1912-1926, Tokyo mengalami sebuah gempa bumi yang menyamakan kedudukan yang paling rumah. Banyak blok-blok lama telah hilang pada masa ini.




Semasa tempoh Showa 1926-1989, kerajaan jepun disekat pengeluaran sutera dengan mencukai untuk menyokong pembinaan ketenteraan. Rekaan Kimono menjadi kurang kompleks dan material telah dipelihara. Selepas Perang Dunia II, sebagai ekonomi Jepun beransur-ansur pulih, kimono menjadi lebih mampu dimiliki dan dihasilkan dalam kuantiti yang lebih besar. Idea fesyen Eropah dan Amerika terjejas rekaan kimono dan motif, tetapi bentuk mereka kekal yang sama. Kimono dan warna Obi berubah dengan musim dan dengan umur dan status pemakainya.

Agak boring lah jugak dorang punya history.Sebab Fad pun copy-transalate jee ni.Ape yang penting! Fad memang taktahu langsung sejarah dorang tuu semua almaklumlah kat sekolah tak pandai sangat sejarah2 ni.

Kalau korang nak tahu lebih lanjut pasal baju kimono, silalah kunjungi page ni http://www.oocities.org .

So,sekian saja dari Fad. Sayonara ~!

Kisah Cinta Pertama - Part 3



Sejak bersama dengan awak,saya suka benda2 yang sweet2 antaranya bintang kertas,saya beli kertas buat bintang tuu byk2 then saya simpan.Ade sekali tuu saya dah kemaruk sangat buat bintang,saya suruh awak beli kertas bintang tuu.

Saya: Awak,tlog belikan ketas bintang yang panjang2 tuuu untuk saya,please..
Awak: Nak cari kat mana kertas tu?
Saya: Cari lah kat kedai2 buku.Mesti ada punya.
Awak: Nak bape banyak?
Saya:Beli 3 roll boleh?

Pastu saya pun mula lah lipat ketas bintang tuu sorang2 dalam kelas.Kadang2 tuu awak ade jugak join sekali buat bintang tapi awak buat bintang tak cantik mane pun :P Punyalah banyak bintang yang saya buat sampai saya sendiri tak tahu nak buat ape.hahaha. >.<
Dan tibalah hari jadi saya.saya dah genap 18 tahun.awak belikan baju color hijau corak love besar.awak macam tahu-tahu jee saiz baju saya kan? Almaklumlah saya ni kecik jee.Saya dapat baju tuu,saya terus try pakai.Memang cantik!

Saya: Thanks awak! cantik sangat baju ni
Awak: Awak suka?
Saya: Suka sangat.Lagipun saya belum penah ada baju color hijau macam ni.

Kita kenal pun sebab sekelas.Kita memang same-same nakal time kat kelas.Nanti time awak boring, awak mesti nak men”jealous”kan saya dgn duduk rapat2 dgn kawan-kawan perempuan kat kelas.Lepas tuu saya akan buat benda yang sama untuk jealouskan awak balik.Saya lepak dgn kawan2 laki awak tuu and then saya main2 dgn dorang.Awak tahu kan saya ni memang macam lelaki,tapi janganlah risau yee.Hati saya kat awak jee.

Pejam celik,pejam celik kita celebrate puasa dan raya same2.Time puasa awak datang rumah saya,datang buat renovation.Cantik sangat awak! Terima Kasih kat awak and kawan-kawan awak sume sbb dtg renovate rumah saya bulan2 puasa.Dan time tuu jugak lah for the first time baru saya cakap saya sayang awak selapas hampir 5 bulan lebih kita couple.

Saya: Awak! Thanks so much! I LOVE YOU !
Awak: Aik? Ni dah kenapa? Gila ke?
Saya: Kenapa pulak? Salah ke?
Awak: X penah2 awak cakap I LOVE YOU kat saya sebelum ni.Awak ok tak?
Saya: Saya ok.Terima Kasih sebab renovate rumah saya :)  Sayang Awak
Awak: Sama2.awak rehat k? tadi pun awak penat jugak renovate rumah..

Time awak dan kawan2 awak datang rumah saya,parents saya takde kat rumah.Yang ade pun adik-adik saya jee.Saya tgok,adik-adik saya pun boleh masuk dgn awak walaupun baru for the firstime jumpe :)

Standard lahh mane-mane hubungan sekalipun,mesti ade gaduh kan? Tapi kita gaduh,tak kena dgn time.Kite gaduh besar time ade rumah terbuka kat rumah kawan kita hanya disbbkan satu gambar yang ade kat phone awak tuu.Saya terkejut sangat bila saya tengok gambar tuu.Tak sampai 15 minit lepas tuu saya terus nak balik sebab saya tak tahan lagi nak nangis + benci tengok muka awak tuu.Saya baru igt nak lepas semua kat tepi pantai tp belum ape2 lagi awak dan kejar saya dari belakang.

Awak: Nak pegi mana ni?
Saya: Saya nak balik lah.
Awak: Kenapa lalu sini? Kenapa tak lalu jalan depan jee?
Saya: Suka hati saya lah,awak pegi lah kat rumah tuu balik,nnt ape kang parents kawan kite tuu cakap.
Awak :Tunggu sini! Saya hantar awak balik.
Saya: Saya nak balik sendiri lah!
Awak: Tak ! Saya hantar awak balik!

First time awak marah kat saya.Time tuu saya dah menangis2 sebab gambar tuu.Ondaway awak hantar saya ke rumah,awak jelaskan ape yang berlaku.Time tuu saya memang langsung tak pandang muka awak.Saya jadi benci tengok muka awak.Walaupun tinggi mane pun marah saya kat awak,dan tinggi mane pun marah awak kat saye sebab buka phone awak tnpa pengetahuan awak,awak still hantar teman saya sampai habis nangis and hantar saya kat depan rumah.
Besok nye awak ajak saya keluar sebab nak jelaskan semua.Saya jadi tawar hati sangat nak tunaikan permintaan awak tuu.Tapi awak nak cerita kebenarannya,saya ikutkan jee laa.Sepanjang perjalanan saya banyak diam jee tanda protes.Awak bawa saya kat tempat yang same kita date waktu first time dlu tuu.

Awak: Awak still marah lagi kat saya ke?
Awak: Awak buka ape kat phone saya semalam?
Awak: Awak buka gambar-gambar ni ke?
Awak: Aii. Dah tak boleh cakap dah ke?
Saya: Haa,yang tuu..
Awak: Dia ni anak buah saya lah,dulu ni phone dia then dia cakap jangan buang ganbar2 tuu suma sebab dia nak ambil nnt.
Saya: Owh..
Awak: Awak tak percaya? Saya boleh bawa awak jumpa dia sekarang.Kawan saya pun tahu yang dia ni anak buah saya.
Saya: Owh..
Awak: Awak nak saya cakap macam untuk nak percayakan awak?
Saya: Cakap jee lah ape yang awak nak cakap.

Awak buat macam2 untuk membuktikan kesahihan gambar2 tuu sume.Saya hanya mampu melihat jee.Rasa hampa still merah membara lagi dalam hati nii.Bila difikirkan balik,macam budak2 jee ape yang dah berlaku semalam.So,saya sedaya upaya try melupakan even it hard to do so.

Sejak hari tuu,kita buat rutin macam biasa just like sebelum ni.Tapi kemesraan dah tak serapat macam dulu laa.Msg pun bila perlu jee tapi masih kerap.Saya sibuk dengan nak melanjutkan pelajaran and awak pula sibuk siapkan module-module yang tertangguh-tangguh sekian lamanya.Masing-masing dah bawa haluan sendiri lepas dah habis kelas kat GiatMara.

to be continued..

Terima Kasih Sayang :)

Salam..

Terima Kasih kepada semua pageview yang dah meng"view" blog Fad ni.Terharu sangat-sangat T.T"
Nak cakap airmata bagaikan melimpah-ruah,tak jugak..tapi terharu tuu adelah..

Memandangkan Fad ni baru je dalam dunia blogger nii niat dihati nak buat giveaway tuu ade..tapi just tak tahu nak buat pasal ape?


Bagi sesiapa yang ada idea nak buat contest atau giveaway,sila - silalah beri idea bernas korang tuu nyeh :)
Fad nak buat contest/giveaway ni pun sebab nak appreciate peng"view"an korang :)) hehehehehe..

Cinta?


Assalamualaikum dan a very salam sejahtera :)

 nak buat love sign,tapi tak jadi sangat. =.="

Cinta?? Tuu semua tahyul jee lah..toksah nak percaya sangat cinta-cinta nii.Fad dah laluinya sekali dan tuu dah buat fad takut nak lalui untuk kali kedua.Kalau korang dah bersedia untuk bercinta,automatically korang kena bersedia untuk kecewa akibat cinta jugak.Cinta tu memang dilalui dengan sangat indah.Ayat manis,hati bunga-bunga,muka seri-seri dan korang tahu tak effect buruk bila cinta tuu hilang macam tuuu je? Korang dah sedia ke nak berpisah dengan orang yang korang sayang tuu?

Apa Fad nak cakap bukan lah hnya cinta antara pasangan kekasih semata-mata.Tetapi pada masa yang sama Fad nak sampaikan jugak kepada pasangan suami-isteri.Kita kat dunia ni takkan kekal bersama selama-lamaya.Percayalah! walaupun cinta tu sehebat Sab Jahan dan Mumtaz nya,akhirnya Si Mumtaz tuu mati dan tinggallah Sab Jahan sorang-sorang.Dipendekkan ceritaCinta sesame ni takkan kekal tapi Cinta terhadap tuhan kita yang satu,ALLAH S.W.T jee yang akan kekal.

Fad cakap macam orang dah expert cintan-cintun plak kan? Fad selalu terfikir satu sentence ayat ni “Sedangkan Suami-Isteri boleh bercerai,Adik-Beradik boleh bergaduh ini lagikan pasangan kekasih.Uih! memang tak kompem akan together-together selama-lamanya lah kiranye.


So,as conclusion senang jee.Bagi rakan-rakan yang maybe sebaya dengan Fad kat luar tuu,toksah lah nak bercintan-cintun lebih2 sangat aihh.BUkan sebab Fad jeles tapi korang takyah lah nakk menunjukkan “Forever in Love” sangat sedangkan hubungan hanya baru kapel.Hey! langsung Fad tak heran lah! BAgi yan dah berumah tangga pulak,jagalah istana.mahligai yang korang dah bina tuu seelok2nya.It’s might be suatu hari nanti salah sorang samaada si suami atau si isteri akan pergi dulu,tapi percayalah kalau jodoh korang tuu ada,kekallah ia hingga di syurga suatu hari nanti.Insya’Allah.

<Fad cakap macam dah expert sangat pulak dah kan? Padahal pasal cinta ni pun tak khatam lagi.> 

Arigatok Kosaimas for your time.

Kisah Cinta Pertama - Part 2



Tiba-tiba satu hari tuu saya dapat tahu awak sakit.Awak demam campak then awak dpt MC 2 minggu.Kesian awak time tuu.Saya tak dpt nk jenguk awak sebab saya tak thu kem awak kat mne and rumah awak kat mne.Saya hanya boleh take care kat awak just by phone jee.Saya selalu ingatkan awak makan ubat bagi cepat sembuhJ

Saya: Hari ni dah makan ubat dah?
Awak: Belum lagi..Malas lah.
Saya: Ape! X makan ubt lagi? Bile nak sembuh macam ni?
Awak: Alaa..Awak suapkan boleh? Hehehe

And the other thing is,awak ni manja sangat.Tapi manja awak ni tak pun sampai saya nk bg pelempang ke ape.Manja awak jenis boleh under my control lagi.

Saya: Awak makan lah ubat. Ish!
Awak: Ye2 nanti saya makan ubat ye sayang. J
Saya: Ok J

Then awak ade cuti ape ntah.Saya pun suruh awak datang kelas memandangkan kita dah lame tak jumpa.Sejak kita kapel ni saya langsung tak jumpa awak,kesian kan? Penat saye pujuk awak datang kelas tapi awak segan jee memanjang,awak segan sebab kepala awak botak kan? Hehehe..

Satu hari tuu awak muncul jugak ke kelas walaupun tanpa rambut.Awak cover up kepala awak dengan topi.Kita langsung tak bertegur dalam kelas,just like there’s nothing happen between kita berdua.Padahal masing-masing pegang handphone masing-masing and just msg jee even though time tuu jarak kita each other tak sampai 2 meter pun.

Saya: Cakap xnak datang kelas. Segan lah tuu lah nii lah..
Awak: Alaa..dah datang pun salah? Hurmm..
Saya: Ye la,nak datang bukan nak bgthu pun.

Disebabkan awak,saya terpaksa teman awak sepanjang hari untuk siapkan module-module yang dah belajar since awak kat kem.Awak bile belajar selalu main-main tak penah serius.Dan,tak sampai hati punya pasal,saya pun tolong awak siapkan module2 tuu sume dengan tiru cara tulisan awak.Time tengah buat module pun awak boleh merungut lagi.Tension saya =.=”

Awak: Sepatutnya saya tak payah datang kelas langsung.Tengoklah bile datang,banyak keja nak kena buat.
Saya: Tuu lah! Lain kali takyah datang.Nanti kerja ni suma takyah nak buat.Bg lagi bertimbun.Baru best J

Then saya ajar satu kelas macam mana nak buat Drawing LK, hahaha..penat betul nak ajar individually time tuu.Nak ajar awak lagi,kawan-kawan yang lain lagi.Awak kan,bile dah xde sape nak tlog,awak akn tinggalkan lukisan awak macam tuu jee.Awak cepat sngat give up kan?

Saya: Awak salah lukis nii.
Awak: Hah! Salah lagi? Dah 2 kali kot buat.
Saya: Meh2 saya padam balik then kita buat balik naa..

Time saya tengah ajar awak,awak selalu buat mimik muka kat saya.Aish! nak kne belasah jee. Pastu awak main-main waktu saya ajar awak lukis.Part saye tak leh lupa time kite main kaki each other. Hahaha..Kite terpaksa buat macam tuu sbb taknak kawan yang lain tahu.

Then for the first time kite kuar date same.Time tuu awak baru jee sembuh demam campak dan saya pulak tengah demam + selsema + batuk.Gatai sgt nak date punya pasal,saya paksa awak kuar date jugak sbb time tuu saya tengah tension gler kat rumah.Awak bawa saya duduk kat tepi laut.For the first time saya pegi kat situ and awak bawa saya jalan-jalan.Selama ni saya duduk rumah jee,jarang kuar rumah.Tempat yang bawak tuu tenang sangat saya suka pegi kat situ J Terima Kasih Awak sebab dah bawak saya tempat yang best.


Saya: Awak selalu ke datang kat sni?
Awak: Selalu jugak lahh.Kadang-kadang kalau ade masalah,saya duduk sni.Tenang kan?
Saya: Awak selalu datang sorang2 ke?
Awak: Tak jugak,kekadang dgn kawan.

First2 kita macam segan jee nak buka mulut tapi bila dah bercerita tuu,gelak sampai orang sebelah pun boleh dengar.Kita keep talking and talking sampai tak sedar hari dah lewat malam.Masa betul2 jeles dgn kiteorg time tuu.Saya tak biasa kuar malam dan dgn awak ni baru pertama kali dan awak pun x penah bawa anak orang kuar malam dan ni pun pertama kali.Hahaha..kelakar sangat.

Saya: Thanks nyeh sebab dah bawa saya keluar.
Awak: Sama-sama J
Saya: Esok masuk kelas tak?
Awak: Alaa..Malas nak buat module-module tuu sume.
Saya: Ok,fine..xyah datang lah nyeh :P
Awak: Ok <sambil tersenyum>
Saya: Ok lah,hari dah lewat malam nnt balik hati-hati nyeh.Papehal msg ok?

Meskipun kiteorg rapat dlm phone through msg and all but awkward tuu still ade time face to face.Masing-masing malu lah katekan.So Sweet! Hari tu saya rasa macam ade satu miracle jee J Keluar date for the first time with the first love.

Perasaan sayang masing-masing makin lame makin berputik walaupun kiteorg just contact through phone and sedia maklum masing2 busy dgn keja masing2.awak dengan aktiviti kem awak,dan saya sibuk dgn module-module yang kena siap lebih awal dari kawan2 yang lain.Sebab nnt bile awak dah habis kem PLKN,definitely saya kena tlog awak buat sume module2 tuu..

Selepas hamper sebulan lebih hubungan kita,awak pun dah habis kem.Saya gembira sangat sebab lepas ni kita boleh jumpa kat kelas hari-hari J

Saya: Hello awak! Bangun2 nnt pegi kelas taw.
Awak: Alaa..Malas laa..
Saya: P lahh kelas..module-module kan de tak siap lagi.
Awak: Ok2..
Saya: Ok,jumpa japg nyeh.. J

Macam tuu lah saya pagi2.Setiap hari saya kejutkan awak bangun pagi utk ke kelas.Kadang2 tuu sampai kena call 5 kali.Lepas tuu saya kena call lagi sekali untuk confirmkan awak dah betul2 bangun ke tidak.Awak macam budak-budak betul lah J
Hari berlalu macam tuu jee.Kita hari-hari jumpa kat kelas dan msg time mlam jee.Saya tak kisah asalkan dah jumpa awak hari-hari pun dah kira cukuplah.Takde sape pun yang tahu hubungan kita time tuu.Ntah lah kalau ada kawan-kawan kita yang perasan ke tak,tapi rasanya takde kot. J
Hari2 kita kuar breakfast and lunch same.Awak memang kuat makan orangnya :P Tapi 1 jee bnda saya tak suke pasal awak,merokok.Awak lepas makan mesti merokok kat luar.Pernah sekali tuh saya marah sgt awak merokok then awak sorok2 merokok dari saya.

 Saya: Tadi merokok lagi kan?
Awak: hehehehe <menunjukkan barisan gigi>
Saya: Nanti kalau pape jadi,jangan pggil saya taw.Saya dah tak larat nak nasihat awak.

Awak sorok macam mane pun saya tahu lah.Saya tak suka awak merokok sebab saya taknak awak mati cepat,tapi nak buat macam mana awak memang ketegaq nak mampuih time tuuu.Saya pun hanya mampu bersabar jee lah.

to be continued..